Naar de inhoud

the wedding diary · gidsen · Digitaal plannen

Een tweetalige trouwuitnodiging: één bruiloft, twee talen

Je tante leest Turks, je collega leest Nederlands, en ze krijgen dezelfde uitnodiging, ieder in de eigen taal. Een tweetalige trouwuitnodiging dus: hoe je per gast kiest welke taal hij leest, waarom de Turkse tekst siz gebruikt, en wat je doet met een huishouden dat twee talen leest.

Door , redacteur · gepubliceerd · bijgewerkt · 6 min leestijd

Drie enveloppen met postzegels naast elkaar op een lichte ondergrond, van boven gezien.
Dezelfde uitnodiging, en toch leest iedere gast zijn eigen taal. Foto: va703b · Pixabay

01

Taal hoort bij de gast, niet bij de pagina

Een taalknop boven aan een uitnodiging legt het werk bij de lezer. Voor een neef van dertig is dat één tik. Voor een tante van achtenzestig die de link in WhatsApp opent, is het de reden dat ze haar dochter belt in plaats van dat ze antwoordt.

Zet de taal daarom vast bij de gast. Dan opent iedereen dezelfde uitnodiging en leest iedereen zijn eigen taal — uit zijn eigen gegevens, niet uit het adres in de browser. De uitnodiging schrijf je in elke taal die je toevoegt; de knoppen eromheen zijn Nederlands, Turks of Engels.

02

Hoe je beslist wie welke taal leest

Je hoeft dit niet te raden. Vier regels dekken bijna je hele lijst af, en de rest vraag je gewoon na.

  • Vraag het aan wie het nummer heeft — Wie jou het nummer van een tante geeft, weet ook in welke taal die tante WhatsApp beantwoordt. Vraag het er meteen bij; achteraf is het een tweede rondje bellen.
  • Kies op generatie, niet op achternaam — Lezen is niet hetzelfde als spreken. De tante die in Turkije naar school ging leest Turks het snelst; haar dochter die in Rotterdam opgroeide spreekt Turks maar leest Nederlands sneller.
  • Twijfel je bij iemand ouder, vraag het na — en neig naar Turks — De twee fouten kosten zelden hetzelfde. Een Nederlandse lezer die Turks krijgt, fronst even. Een Turkse lezer die Nederlands krijgt, antwoordt soms helemaal niet. Maar families verschillen: als het kan, vraag je het aan wie haar kent.
  • Buiten de familie: Nederlands — Collega’s, buren, vrienden van je ouders. Engels alleen voor wie echt geen Nederlands leest — de neef in Londen, de vriendin uit Ankara die hier studeert.
De uitnodigingsstudio in het product: het verhaal in drie tabbladen, Turks, Nederlands en Engels, en rechts het voorbeeld zoals een Turkstalige gast de uitnodiging leest.
Voorbeeldbruiloft Elif & Deniz — de uitnodiging wordt per taal geschreven en per gast in zijn eigen taal geopend.

03

Waarom de Turkse tekst siz gebruikt

Alles wat een gast leest, staat in de siz-vorm. Niet omdat formeler mooier is, maar omdat de fout maar één kant op werkt: sen is warm tegen een neef en in veel families te familiair tegen een tante — en de uitnodiging wordt hardop voorgelezen in een kamer waar ze allebei zitten.

Houd die vorm ook vol in de knoppen en in de bevestigingsregel. Een pagina die in de begroeting siz zegt en bij de knop overschakelt op sen, leest als machinevertaling — en dat is precies het gevoel dat je bij een uitnodiging niet wilt.

Praktisch: zet het aanspreekwoord in het naamveld. “Fatma teyze”, “Mehmet amca”, “Ayşe abla”. De begroeting leest dan als iemand die haar kent, in plaats van als een adressticker.

04

Het huishouden dat twee talen leest

Dit is het enige echt lastige geval. Een moeder die Turks leest en een dochter die Nederlands leest, wonen op één adres en horen bij één uitnodiging. Taal zit bij de persoon, en de link ook.

Er zijn twee werkbare uitwegen, en één regel die je onthoudt.

  • Twee gasten, twee links, twee antwoorden — Zet moeder en dochter als twee personen in hetzelfde huishouden. Ieder krijgt haar eigen link in haar eigen taal, en ieder antwoordt voor zichzelf.
  • Of: één taal voor allebei — Ieder antwoordt nog steeds via haar eigen link; de dochter kan haar moeder helpen de hare te openen.
  • De regel: de taal van de link en de taal van het bericht zijn twee dingen — De uitnodiging staat in de taal van de gast. Het WhatsApp-bericht waarmee je hem stuurt, staat in de taal van degene aan wie je hem stuurt. Dat mogen verschillende talen zijn, en dat is niet raar.
Een oudere man en vrouw die samen lachen, in zwart-wit, van dichtbij.
Lees de Turkse tekst hardop voor aan iemand boven de zestig: zij hoort binnen twee zinnen of de toon klopt. Foto: StockSnap · Pixabay

05

Wat je twee keer schrijft, en wat je één keer schrijft

Niet alles op een uitnodiging is tekst. Sommige regels zijn gegevens, en gegevens vertaal je niet.

  • Namen en zaalnamen blijven staan — De naam van de zaal is de naam waarmee je gast hem op de kaart zoekt en waarmee hij hem tegen de taxichauffeur zegt. Vertaal die nooit.
  • Adressen precies zoals de kaart ze kent — Schrijf het adres zoals de kaartlink het teruggeeft, met huisnummer en postcode. Een net iets mooier geschreven adres is een adres dat niet gevonden wordt.
  • Tijden in vierentwintig uur, in beide talen — Zet de dag van de week erbij. Een datum die alleen uit cijfers bestaat, wordt niet in elke gewoonte hetzelfde gelezen.
  • De kledinglijn vertaal je op betekenis — “Feestelijk” en “resmî” geven niet dezelfde instructie. Schrijf op wat je wilt zien, niet wat het woordenboek geeft.
  • Wat je wél twee keer schrijft — Wat voor feest het is, wie er gevraagd is, wat je precies vraagt, en de vraag over het eten.

06

Wat je test voordat je stuurt

Een kwartier, één keer, voordat er vierhonderd berichten uitgaan.

  • Open je eigen link in de taal die je het slechtst leest — Je controleert geen betekenis maar lengte. Turkse zinnen lopen langer dan Nederlandse, en een naam met een aanspreekwoord erachter breekt een regel op de verkeerde plek.
  • Lees de Turkse tekst hardop voor aan iemand boven de zestig — Niet op vertaalfouten — op toon. Zij hoort binnen twee zinnen of het klopt.
  • Controleer de drie langste namen op je lijst — Daar breekt de begroeting, en de begroeting is het eerste wat iedereen ziet.
  • Kijk naar het voorbeeldkaartje in WhatsApp — Daar staan jullie namen en de datum op, en nooit de naam van de gast — want die link wordt doorgestuurd.

Veelgestelde vragen

Waarom geen taalknop op de uitnodiging?
Een taalknop legt het werk bij de lezer. Voor een neef van dertig is dat één tik; voor een tante die de link in WhatsApp opent, is het de reden dat ze haar dochter belt in plaats van dat ze antwoordt.
Waarom staat de Turkse tekst in de siz-vorm?
Omdat de fout maar één kant op werkt: sen is warm tegen een neef en in veel families te familiair tegen een tante, en de uitnodiging wordt hardop voorgelezen in een kamer waar ze allebei zitten.
Wat doe je met een huishouden dat twee talen leest?
Zet moeder en dochter als twee personen in hetzelfde huishouden. Ieder krijgt haar eigen link in haar eigen taal, en ieder antwoordt voor zichzelf.
Newlyweds walking out into a lakeside garden celebration, guests cheering at the edges

Het volgende hoofdstuk is van jullie

We brengen jullie
tot het “ja”.

Eén pagina die je gasten openen in WhatsApp, en daarachter jullie lijst, de antwoorden en het draaiboek. De gratis versie: elk feest, tot 100 gasten in totaal. Bevestig je adres en je dagboek gaat meteen open.

Bevestig je adres en je dagboek gaat meteen open.

the wedding diary

Jullie mensen. Jullie feesten. Eén gedeeld plan.